Urodził się 15 kwietnia 1816 roku w miastecz­ku Aldein w Tyro­lu. Po ukończeniu nauk gimnazjal­nych u francisz­kanów w Bol­zano, wstąpił do Towarzystwa Je­zusowego w 1834 r. i odbył nowicjat w Grazu. W 1836 roku został wy­słany do Starej Wsi i służył tu swoje pierwsze śluby zakonne a później przez dwa lata studiował retorykę. Podczas tego pobytu w starowiejskim kole­gium, przy sanktuarium maryjnym, Franze­lin napisał wiersz ku czci Najświętszej Ma­ryi Panny, który wygłosił podczas renowacji swoich ślubów zakonnych w styczniu 1837 roku. W latach 1838-1840 studiował filozo­fię i język polski w Tarnopolu, a dalsze trzy lata nauczał gramatyki w tamtejszym kole­gium.


W 1845 r. wyjechał do Rzymu i studiował teologię na Uniwersytecie Gregoriańskim u sławnych profesorów, jezuitów Jana Peronne i Karola Passaglii. Studia teologiczne ukończył w Lowanium i w roku 1849 przyjął święcenia kapłańskie w Le Puys. Po powro­cie do Rzymu w roku 1850 wykładał języki orientalne w Kolegium Rzymskim a w latach 1853-1857 był też prefektem i spowiedni­kiem studentów w Kolegium Niemieckim.
W roku 1857 objął ojciec Franzelin katedrę teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Gregoriańskim i wykładał przez blisko 20 lat - do roku 1876, kiedy to na konsystorzu papież Pius IX mianował go kardynałem.


W ciągu dziesięciu lat kardynalstwa pracował owocnie w sześciu kongregacjach rzym­skich, nie przestając pisać do ostatnich dni życia. Jego dzieła odznaczają się wielką zna­jomością Ojców Kościoła, Pisma Świętego i literatury teologicznej stawiając kardynał Franzelina w rzędzie najwybitniejszych teo­logów. W roku 1877 kard. Franzelin popierał w Stolicy Apostolskiej starania o koronację cudownego obrazu Matki Bożej Starowiej­skiej, które zostały szybko i pomyślnie za­łatwione. Zmarł w Rzymie 11 grudnia 1886 roku.
Początek strony

* * *