Zobacz więcej

Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x
Ogród Biblijny
Adam i Ewa w Raju
Wirydarz
Kwadrat wewnątrz kolegium
Plac kościelny
Widok ogólny
Ogród Biblijny
Adam i Ewa
Plac kościelny
Widok na wejście do kolegium i bazyliki
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny

Historia

TOWARZYSTWO JEZUSOWE DOM ZAKONNY

STARA WIEŚ 778, 36-200 BRZOZÓW

Numer rachunku  50  1240  2324   1111   0000   3314   7145


 

Bazylika w Starej Wsi
     Początki Starej Wsi sięgają roku 1359, kiedy to król Kazimierz Wielki nadał akt lokacyjny dla osady leżącej nad rzeką Stobnica. Historiografowie wskazują pierwotną nazwę wsi jako Brzozów. W 1384 roku wieś ta oraz pobliski Domaradz przekazano jako ofiarę biskupom przemyskim. W tym samym czasie na południe od wsi założono miasto, które posiadało taką samą nazwę. Do lokalizacji miasta przyczyniły się częste wylewy rzeki , dlatego wybrano wzgórze posiadające również lepsze warunki obronne. Wkrótce miasto stało się siedzibą tzw. klucza biskupiego, a dla określania wsi zaczęto używać nazwy Stara Wieś. Pierwszy dokument potwierdzający zmianę nazwy jest datowany na 1460 rok.

      W 1896 r. poeta Mirandola Pik wraz z matką zakontraktował w okolicy teren pod eksploatacji ropy naftowej, ale do realizacji wydobycia nie doszło. Na położonym na wschód od wsi wzgórzu Parnas znajdują się zaczopowane odwierty, z dwóch wydobywa się gaz, który spala się od razu po ujściu z czopa. W południowej części Starej Wsi znajduje się dom generalny Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP. W północnej części Starej Wsi znajduje się Kolegium Ojców Jezuitów i Nowicjat Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej.
     Zapiski z połowy XV wieku wspominają o parafii w Starej Wsi. W następnych latach kościół w Starej Wsi stał się filialnym dla parafii w Brzozowie i pozostawał nim aż do XIX wieku. Z kronik wiadomo, że w II połowie XVII wieku tutejszy kościół był zbudowany z drewna i posiadał w wyposażeniu trzy ołtarze. W 1698 roku wybudowano obecny kościół i prawdopodobnie do niego przeniesiono wyposażenie starszej świątyni.

      Z zachowanych zapisów wiadomo, że pod koniec 1726 r. ks. Franciszek Goźliński, proboszcz brzozowski i kanonik przemyski podjął zobowiązanie przekazania 80 tysięcy złotych polskich biskupowi Aleksandrowi Fredrze na cele rozbudowy kościoła w Starej Wsi. Biskup zwrócił się do Ojca Konstantego Moszyńskiego, prowincjała Paulinów na Jasnej Górze z propozycją sprowadzenia Paulinów do Starej Wsi, gdzie za przekazane środki rozpoczęłoby budowę nowej świątyni i klasztoru. W związku z tym podpisano dwie umowy datowane na 29 stycznia 1728 roku i 22 sierpnia 1728 roku, jako fundatorzy inwestycji występują zarówno biskup Fredro jak i ksiądz Goźliński. (za wikipedia.org)
 

Licznik

Od 01.04.2017
1041506
Dzisiaj
Wczoraj
Ostatni miesiąc
305
1662
60855
Twoje IP: 54.226.58.177
19-01-2019 01:41

OnLine

Odwiedza nas 404 gości oraz 0 użytkowników.

Maksymy św. Ignacego


Na dzień: 19 Stycznia

Cytat: „Nieznośnem byłoby dla mnie życie, gdybym spostrzegł, że w duszy mojej coś się kryje, co nie jest ściśle Boskiem, ale ludzkiem.”
Komentarz: Dobro z całkowitego posiadania, zło zawsze z jakiegoś niedostatku. Dopóty nie będziesz szczęśliwym, dopóki albo wszystkiem nie wzgardzisz, albo wszystkiego nie posiądziesz. Wybrednem jest szczęście: dręczy, jeśli czegokolwiek nie dostawa. Najłatwiej się otrzymuje, gdy człowiek swą miłość wyłącznie ku Bogu zwraca. Kto raz zasmakował, czem jest Bóg, ten bez trudności zbrzydzi sobie wszystko inne; zasycony potokiem doznawanych rozkoszy, wszelkie inne uzna za niegodne siebie, za lekkie i nieodpowiednie. Jak piórko, chociażby jedną tylko kropelką obciążone, wznieść się nie może, i pomimo podnoszenia go do góry, spada na ziemię; tak dusza małem nawet jakiem uczuciem ziemskiem skrępowana, do nieba wzlecieć nie zdoła. Cały, jak jesteś, od Boga jesteś i do Boga należysz. Jeśli się cały Bogu nie oddajesz, niesprawiedliwość popełniasz. Miłość twoja, cała Bogu należna, dzieloną być nie może; i chociaż całą oddasz, z wielu względów dłużnikiem jeszcze pozostaniesz. A cóż dopiero, gdy jakąś część w inną stronę skierujesz?


Cytaty i  komentarze pochodzą z książki "Maksymy św. Ignacego", o. Gabriel Hevenesi SJ (1656-1715)  z roku 1886. Tłumaczenie ks. Antoni Chmielowski.
Książka zawiera wypis z duchowych nauk założyciela jezuitów na każdy dzień roku.
Początek strony

* * *