Zobacz więcej

Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x
Ogród Biblijny
Adam i Ewa w Raju
Wirydarz
Kwadrat wewnątrz kolegium
Plac kościelny
Widok ogólny
Ogród Biblijny
Adam i Ewa
Plac kościelny
Widok na wejście do kolegium i bazyliki
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny
Ogród Biblijny

Historia

TOWARZYSTWO JEZUSOWE DOM ZAKONNY

STARA WIEŚ 778, 36-200 BRZOZÓW

Numer rachunku  50  1240  2324   1111   0000   3314   7145


 

Bazylika w Starej Wsi
     Początki Starej Wsi sięgają roku 1359, kiedy to król Kazimierz Wielki nadał akt lokacyjny dla osady leżącej nad rzeką Stobnica. Historiografowie wskazują pierwotną nazwę wsi jako Brzozów. W 1384 roku wieś ta oraz pobliski Domaradz przekazano jako ofiarę biskupom przemyskim. W tym samym czasie na południe od wsi założono miasto, które posiadało taką samą nazwę. Do lokalizacji miasta przyczyniły się częste wylewy rzeki , dlatego wybrano wzgórze posiadające również lepsze warunki obronne. Wkrótce miasto stało się siedzibą tzw. klucza biskupiego, a dla określania wsi zaczęto używać nazwy Stara Wieś. Pierwszy dokument potwierdzający zmianę nazwy jest datowany na 1460 rok.

      W 1896 r. poeta Mirandola Pik wraz z matką zakontraktował w okolicy teren pod eksploatacji ropy naftowej, ale do realizacji wydobycia nie doszło. Na położonym na wschód od wsi wzgórzu Parnas znajdują się zaczopowane odwierty, z dwóch wydobywa się gaz, który spala się od razu po ujściu z czopa. W południowej części Starej Wsi znajduje się dom generalny Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP. W północnej części Starej Wsi znajduje się Kolegium Ojców Jezuitów i Nowicjat Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej.
     Zapiski z połowy XV wieku wspominają o parafii w Starej Wsi. W następnych latach kościół w Starej Wsi stał się filialnym dla parafii w Brzozowie i pozostawał nim aż do XIX wieku. Z kronik wiadomo, że w II połowie XVII wieku tutejszy kościół był zbudowany z drewna i posiadał w wyposażeniu trzy ołtarze. W 1698 roku wybudowano obecny kościół i prawdopodobnie do niego przeniesiono wyposażenie starszej świątyni.

      Z zachowanych zapisów wiadomo, że pod koniec 1726 r. ks. Franciszek Goźliński, proboszcz brzozowski i kanonik przemyski podjął zobowiązanie przekazania 80 tysięcy złotych polskich biskupowi Aleksandrowi Fredrze na cele rozbudowy kościoła w Starej Wsi. Biskup zwrócił się do Ojca Konstantego Moszyńskiego, prowincjała Paulinów na Jasnej Górze z propozycją sprowadzenia Paulinów do Starej Wsi, gdzie za przekazane środki rozpoczęłoby budowę nowej świątyni i klasztoru. W związku z tym podpisano dwie umowy datowane na 29 stycznia 1728 roku i 22 sierpnia 1728 roku, jako fundatorzy inwestycji występują zarówno biskup Fredro jak i ksiądz Goźliński. (za wikipedia.org)
 

Licznik

Od 01.04.2017
562881
Dzisiaj
Wczoraj
Ostatni miesiąc
174
1248
52134
Twoje IP: 54.166.160.105
20-06-2018 03:44

Maksymy św. Ignacego


Na dzień: 20 Czerwca

Cytat: „Nigdy takiemi obietnicami nie należy uszu wzbogacać, którym czyny nie zdołają wyrównać.”
Komentarz: Nie powinieneś obiecywać, czego nie chcesz, a tem mniej, czego nie możesz spełnić. Gdy zaufanie stracisz, to nie masz już nic do stracenia. Upada powaga, owszem towarzystwo się ludzkie rozwiązuje. Jeden tylko język dała natura, a rąk dwie; aby nas nauczyła, że winniśmy być hojniejsi czynem, niż językiem. Słowo nasze, gdy je wymawiamy, niech ma znaczenie; niech powątpiewań w drugich nie budzi. Łatwiej obietnicę uczynić, niż jej dotrzymać; lepiej przeto nie robić nadziei, gdy jej wypełnić nie możesz lub nie chcesz. Gdy czego odmawiasz, czyń to uprzejmie, abyś serca dwa razy nie ranił: odmową i sposobem, w jaki ją uskuteczniasz. Często odmowa za dobrodziejstwo się poczytuje, jeśli odmawiający przekona, że mu na chęci uczynienia zadość prośbie nie zbywa; ale że rzecz, o którą się prośba zanosi, będzie szkodliwą.


Cytaty i  komentarze pochodzą z książki "Maksymy św. Ignacego", o. Gabriel Hevenesi SJ (1656-1715)  z roku 1886. Tłumaczenie ks. Antoni Chmielowski.
Książka zawiera wypis z duchowych nauk założyciela jezuitów na każdy dzień roku.
Początek strony

* * *