Urodził się 6 sierpnia 1741 roku w rodzinnej posiadłości Małoszyn w Wielkopolsce. Po starannym wychowaniu i gruntownym przy­gotowaniu w domu, rodzice oddali Ignacego do szkół jezuickich w Bydgoszczy. Ukoń­czywszy je studiował jeszcze dwa lata prawo w Krakowie, gdzie powziął zamiar wstąpie­nia do Towarzystwa Jezusowego. Nowicjat rozpoczął w Krakowie w sierpniu 1760 roku, po czym odbył studia filozoficz­ne, matematyczne i teologiczne w Poznaniu. W ostat­nim roku studiów (1770) otrzymał święcenia kapłań­skie. Dwa lara póź­niej wyjechał do Mediolanu gdzie kontynuował stu­dia matematyczno - fizyczne.
 
Kasata Towarzystwa zastała Ignacego we Włoszech. Zmuszony do opuszczenia zako­nu przeszedł do kapłaństwa diecezjalnego. Pracował na parafiach, został mianowany kanonikiem a w roku 1793 król Prus, Fryde­ryk Wilhelm III mianował go biskupem po­znańskim. Swój urząd objął jednak dopiero po III rozbiorze Polski.
 
     Po śmierci arcybiskupa gnieźnieńskiego, prymasa Ignacego Krasickiego, Fryderyk Wilhelm mianował go jego następcą na sto­licy arcybiskupa Gniezna, tytularnego pry­masa Polski oraz godność książęcą.
W latach 1804-1818 administrował również archidie­cezją warszawską. Jako władny i wpływo­wy hierarcha prowadził ożywioną działal­ność w obronie religii katolickiej. Bronił praw świeckich i kleru przed nadużyciami władzy zaborców. Pracował gorliwie nad wykształceniem duchowieństwa, uświado­mieniem moralno-społecznym i religijnym ludu, wskrzesił kongregację dekanalną oraz propagował regularne misje ludowe.

   Arcybiskup Raczyński został odznaczony orderem Orła Białego, orderem Orła Czer­wonego, był Kawalerem orderu Św. Jana Je­rozolimskiego. Wśród pamiątek po hierarsze w muzeum starowiejskim znajduje się jego order Orła Białego z 1809 roku.
W roku 1818 Raczyński wniósł do papie­ża o zniesienie go z urzędu, na co Pius VII zezwolił. Kolejne pięć lat spędził Ignacy w Rzymie, po czym zaproszony przez biskupa przemyskiego powrócił do Galicji. Osiadł w Brzozowie - mieście biskupów przemyskich, niedaleko Starej Wsi, gdzie jezuici od nie­dawna założyli kolegium i nowicjat. Wspie­rał swoją pracą biskupów przemyskich udzielając sakramentów.
 
Podupadłszy na zdrowiu przeniósł się do Przemyśla. Aż do śmierci opiekowali się nim jezuici. Zmarł 19 lutego 1823 roku, od­nowiwszy przed śmiercią śluby zakonne. Po uroczystościach pogrzebowych w katedrze przemyskiej przeniesiono jego zwłoki na cmentarz w Starej Wsi. W roku 1854 hrabia Atanazy Raczyński przewiózł zwłoki arcybi­skupa do kościoła parafialnego w Obrzycku, w Poznańskiem.
Początek strony

Boot template designed by starawies.net