Wnętrze bazyliki
     Ściany prezbiterium, transeptu i nawy głównej są rozdzielone pilastrami stanowiącymi dominujący element dekoracyjny. Pilastry wieńczą ornamenty roślinne, które wspierają mocno nadbudowane gzymsy, które zamykają przestrzeń ołtarzową. Na szczególną uwagę zasługuje prezbiterium, jego wystrój i znajdujący się w nim ołtarz główny. Kościół był malowany wewnątrz w 1962 roku, prezbiterium raz jeszcze po pożarze oraz ponownie w 1969 roku. W obu wypadkach odtworzono malarski wystrój kościoła z końca XIX w. Obecny, od 2005 roku, stan kościoła jest zredukowany do odtworzenia najpewniejszych elementów polichromii z ok. 1760 roku.
  Plan bazyliki

Wnętrze kościoła ma nawę główną, poprzeczną (transept) i prezbiterium równej wysokości. Ściany prezbiterium, nawy poprzecznej i głównej są rozczłonkowane pilastrami. Głowice pilastrów w nawie głównej i poprzecznej są ozdobione dekoracją stiukową kartuszowo-roślinną z główkami aniołków. W prezbiterium głowice pilastrów posiadają dekorację stiukową w formie roccaille’ów (ornament w kształcie stylizowanych muszli i kogucich grzebieni). Ponad pilastrami obiega kościół przełamujące się belkowanie. Sklepienie kościoła jest częściowo kolebkowe z lunetami, a częściowo kolebkowo-krzyżowe.

Początek strony

Boot template designed by starawies.net